Łuszczyca jako przeciwwskazanie do depilacji laserowej
Każdy marzy o tym, by jego ciało nie było tak owłosione, jak do tej pory. Co prawda istnieją sposoby, by pozbyć się zbędnych włosków, aczkolwiek nie są to metody trwałe. W najlepszym przypadku włoski odrosną w ciągu kilku tygodni. By na dłużej pozbyć się zbędnego owłosienia należy skorzystać z laserowego usuwania włosków. Zanim jednak przystąpimy do zabiegu, warto zapoznać się z przeciwwskazaniami do depilacji laserowej. Jest ich bowiem kilka. Niektóre na zawsze wykluczają z możliwości poddania się zabiegu.
Co dyskwalifikuje nas z depilacji laserowej?
Depilacja laserowa nie może być przeprowadzona u osób, które mają problemy z bielactwem, łuszczycą, bliznowcami oraz przebarwieniami. Do zabiegu depilacji laserowej nie mogą ponadto przystąpić osoby z mocną opalenizną czy kobiety w ciąży.
Zajmijmy się jednak łuszczycą, czyli chorobą która na zawsze wyklucza nas z możliwości poddania się depilacji laserowej.
Gdy chorujesz na łuszczycę, musisz wiedzieć…
Łuszczycę uważa się za przewlekłą chorobę zapalną skóry. Ze schorzeniem tym zmaga się około trzech procent populacji na całym świecie. Łuszczyca najczęściej daje widoczne oznaki na łokciach, kolanach czy skórze głowy, aczkolwiek zmiany mogą pojawić się na stopach, twarzy czy nawet błonach śluzowych. Trzeba również wiedzieć, że nie jest to choroba, która ma charakter zakaźny. Dlatego też, mając styczność o osobą chorą na łuszczycę, nie musimy obawiać się, że schorzenie przejdzie na nas – zdrowych ludzi.
Skąd się bierze łuszczyca?
Łuszczyca jest schorzeniem, na który składa się kilka czynników, a spośród nich: immunologicznych, genetycznych, środowiskowych, a nawet psychologicznych.
Łuszczyca bywa przyrównywana do zaburzeń autoimmunologicznych. Pojawienie się plam łuszczycowych a aktywność limfocytów T wiąże się ze sobą i jest to kluczowy związek w łuszczycy.
Okazuje się, że łuszczycę można otrzymać w genach. Ale nie istnieje żaden gen, który byłby odpowiedzialny tylko za powstawanie choroby. Jednak istnieje kilka, które mogą zwiększać ryzyko zachorowania.
Uważa się, że łuszczyca ma związek z czynnikami środowiskowymi. Wszelkiego rodzaju otarcia skóry, a nawet zmiany pór roku o osób narażonych na zachorowanie, mogą zwiększać ryzyko pojawienia się łuszczycy. Podobnie ma się z sprawa ze środowiskowymi czynnikami wewnętrznymi: choroby zakaźne czy niektóre leki. Warto również wiedzieć, że przebieg łuszczycy zależy w dużym stopniu od prowadzonego przez chorych trybu życia. Łuszczycy sprzyjają niektóre nawyki – a przede wszystkim palenie papierosów.
Na czym polega leczenie łuszczycy?
Osoby chore na łuszczycę muszą wiedzieć, że schorzenie to nie jest chorobą, która stwarza zagrożenie życia. Głównym celem leczenia jest więc poprawa jakości życia pacjentów.
W zwalczaniu łuszczycy podejmowane są dwa rodzaje terapii: leczenie miejscowe oraz leczenie ogólne. Leczenie miejscowe polega na stosowaniu leków do użytku zewnętrznego. Pomocne są więc wszelkiego rodzaju kremy oraz maści. Powinny one zawierać takie substancje, by łagodziły objawy schorzenia. Najczęściej stosowane są specyfiki zawierające kwas salicylowy (2-5 procent). Substancja ta przyczynia się bowiem do zredukowania łuszczącego się naskórka. W kremach można również spotkać dziegcie. Substancja ta powoduje zmniejszenie procesów łuszczenia się skóry oraz zredukowanie stanów zapalnych oraz świądu. W miejscowym leczeniu łuszczycy pomocne będą również specjalne olejki nawilżające przeznaczone do kąpieli. Za sprawą takich specyfików skóra objęta zmianami łuszczycowymi będzie szybciej dochodziła do zdrowia oraz zostanie pozbawiona plam w okresie remisji choroby. Warto dodać, że leczenie miejscowe dobrze sprawdzi się w przypadku łagodnych postaci łuszczycy, na przykład w łuszczycy zwyczajnej.
Leczenie ogólne stosuje się najczęściej, gdy leczenie miejscowe nie przynosi pożądanych rezultatów. Najczęściej pacjenci poddawani są naświetleniom, czyli fototerapii. Naświetlania można przeprowadzać, wykorzystując do tego celu promieniowanie UVB (o długości fali 280-320 nanometrów) bądź też promieniowanie UVA (320-400 nanometrów). Odmianą naświetlań jest fotochemioterapia. Kuracja taka polega na naświetlaniu, które poprzedza podanie leku światło uwrażliwiającego, na około siedemdziesiąt minut przed rozpoczęciem naświetlań. Fotochemioterapia wiąże się jednak z wieloma skutkami ubocznymi, między innymi: wymiotami, mdłościami, pęcherzykami czy też reakcjami fototoksycznymi.
Lepsze życie z łuszczycą – to możliwe
Na postępowanie zmian łuszczycowych wpływa nie tylko odpowiednia kuracja, ale również tryb życia, jaki prowadzimy. Na schorzenie to niekorzystnie wpływa tłusta dieta oraz alkohol. Toksyczne substancje, które powstają jako produkty uboczne przemiany materii usuwane są na zewnątrz przez skórę, co może spowodować ponowny wysiew zmian łuszczycowych.
By nie dopuścić do dotykowych podrażnień skóry dotkniętej łuszczycą należy zbędne owłosienie w bezpieczny sposób. Depilacja laserowa może znacząco podrażnić skórę. Podobnie ma się sprawa z woskiem i plastrami woskowymi. Choć usuwanie włosków maszynką do golenia nie daje trwałych rezultatów, to jednak jest to najbardziej bezpieczna metoda pozbywania się owłosienia.
5,2 k
Podobne artykuły: